Obszary monitorowania

Monitorowanie Strategii Rozwoju Województwa - Podkarpackie 2020

Banner reklamowo informacyjny

3.1 Dostępność komunikacyjna

 

3.1.1 Drogowa sieć transportowa wzmacniająca zewnętrzną dostępność komunikacyjną Rzeszowa oraz ośrodków subregionalnych w wymiarze krajowym i międzynarodowym

Dostępność komunikacyjna jest ważnym elementem organizacji przestrzeni, mającym istotny wpływ na zróżnicowanie funkcjonalności poszczególnych regionów. Im lepsza dostępność komunikacyjna, tym lepsze potencjalne warunki dla rozwoju gospodarczego i podniesienia poziomu i jakości życia jego mieszkańców.

Wykonane badania dostępności transportowej (tzw. dostępność potencjałowa - narzędzie ewaluacyjno-badawcze dostępności transportowej gmin w podukładach wojewódzkich; Raport końcowy. Polska Akademia Nauk, Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, Warszawa 2012. Projekt Ministerstwa Rozwoju Regionalnego IV edycja Konkursu Dotacji) biorąc pod uwagę analizę dostępności na bazie modelu prędkości ruchu w układzie gminnym wskazały, iż w województwie podkarpackim obszar lepszej dostępności obejmuje północno - zachodnią oraz centralną część regionu (z Rzeszowem). Dalej wartość wskaźnika maleje zarówno ku wschodowi, jak i na południe. W Bieszczadach notowane są najniższe poziomy wskaźnika dostępności potencjałowej w skali kraju. Widoczna jest wyraźna różnica w dostępności przestrzennej względem sąsiednich regionów (poza lubelskim). Zaznacza się strefa nieciągłości na linii Wisły, spowodowana brakiem mostów na południe od Tarnobrzega.

 

Mapa. Wskaźnik Drogowej Dostępności Transportowej (bez uwzględnienia potencjału własnego)

Źródło: Narzędzie ewaluacyjno – badawcze dostępności transportowej gmin w podukładach wojewódzkich; Raport końcowy. Polska Akademia Nauk, Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, Warszawa 2012. Projekt Ministerstwa Rozwoju Regionalnego (IV edycja Konkursu Dotacji).

 

Podkarpackie, w tym miasto Rzeszów, stanowi węzeł, przez który przebiegają ważne korytarze transportowe o zasięgu krajowym i transeuropejskim.

Geograficzne i komunikacyjne położenie Rzeszowa, sytuuje go na pozycji uprzywilejowanej w stosunku do pozostałych miast regionu. Tutaj krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne z zachodu na wschód i z północy na południe, w tym: należący do europejskiej sieci transportu lądowego III paneuropejski korytarz transportowy (Berlin/Drezno – Wrocław – Katowice – Kraków – Rzeszów – Lwów – Kijów) oraz korytarz uzupełniający relacji Rzeszów  – Koszyce.

Głównymi osiami transportowymi w obszarze województwa na chwilę obecną są magistrale drogowe i kolejowe o znaczeniu międzynarodowym:

  • droga międzynarodowa E40 (DK 4) relacji Niemcy (Drezno) – granica państwa – Wrocław – Kraków – Rzeszów – granica państwa – Ukraina (Lwów);
  • droga międzynarodowa E371 (DK 9) relacji Radom - Rzeszów – granica państwa – Słowacja (Koszyce);
  • magistrala kolejowa E30 relacji Niemcy (Drezno) – granica państwa – Wrocław – Kraków – Rzeszów – Medyka – granica państwa – Ukraina (Lwów, Kijów);
  • droga krajowa nr 19 relacji Białoruś (Grodno) – granica państwa – Białystok – Lublin – Rzeszów;
  • autostrada A4 w odcinkach
  • fragmenty drogi ekspresowej S19
  • oraz lotnisko regionalne Rzeszów – Jasionka będące w sieci TEN - T, które przystosowane jest również do obsługi przewoźników międzynarodowych.

 

Mapa. Zewnętrzna dostępność transportowa województwa

Źródło: Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie

 

Podkarpackie leży również na trasie międzynarodowego szlaku drogowego „Via Carpatia” wiodącego od Morza Bałtyckiego do Morza Egejskiego oraz Morza Czarnego, łączącego 7 krajów UE - od Litwy po Grecję.

 

Mapa. Szlak drogowy ,,Via Carpatia”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: Opracowanie Departamentu Strategii i Planowania Przestrzennego na podstawie danych Ministerstwa Infrastruktury,  Rzeszów 2012

 

W dostępności komunikacyjnej szczególnego znaczenia nabiera integracja wojewódzkiego systemu transportu drogowego z europejską siecią TEN–T. W propozycjach Komisji Europejskiej z dnia 19.10.2011 r. w sprawie utworzenia nowej jednolitej sieci transportowej (TEN-T), sieć TEN-T obejmuje dwie warstwy: sieć bazową, która ma być ukończona do 2030 r., oraz stanowiącą jej rozwinięcie sieć kompleksową, która ma być ukończona do 2050 r.

Z terenu województwa podkarpackiego w zakresie dróg, platform intermodalnych i lotnisk zaproponowana została autostrada A4 (sieć bazowa), droga S -19 na odcinkach Lublin – Rzeszów (sieć bazowa) i Rzeszów – Barwinek (sieć kompleksowa), droga S - 74 (sieć kompleksowa). W ramach ww. projektu KE Port Lotniczy Rzeszów – Jasionka i intermodalny terminal transportowy Medyka – Żurawica zostały zaliczony do sieci kompleksowej TEN-T.

 

Mapa. Nowa sieć transportowa TEN-T w Polsce wg wytycznych KE z dnia 19.10.2011 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: Opracowanie Departamentu Strategii i Planowania Przestrzennego na podstawie wytycznych KE ws. sieci TEN-T z 19.10.2011 r.

 

Spośród dróg ekspresowych i autostrad w województwie podkarpackim na koniec VI.2014 r. oddanych do użytkowania było:

a)    autostrada A4  odcinki

Dębica Wschód  – Rzeszów - Zachód: 32,7 km

Rzeszów Zachód – Rzeszów Północ: 8,4  km

Rzeszów Północ  – Rzeszów Wschód: 6,9 km

Rzeszów Wschód – połączenie z miastem Rzeszów: 8,3 km

Jarosław Zachód  –  Przemyśl: 24,5 km

Przemyśl – Korczowa: 22,6 km

łącznie A4 – 103,1 km

 

b)   droga ekspresowa S19 odcinki

Rzeszów Zachód – Świlcza: 8,4 km

Stobierna – Rzeszów Wschód – 8,3 km

łącznie S19 – 16,7 km

 

Mapa. Stan budowy dróg ekspresowych i autostrad w województwie podkarpackim (VI. 2014 r.)

Źródło: www.gddkia.gov.pl (VI.2014 r.)

 

Sieć dróg krajowych na terenie województwa podkarpackiego stanowią (długość odcinków dróg na podst.www.gddkia.gov.pl – stan na 2.VI.2012 r.):

  • droga krajowa nr 4, klasy GP, relacji: granica państwa – Jędrzychowice – Węzeł ,,Zgorzelec” – Krzyżowa – Wrocław – Prądy – Nogowczyce - Gliwice - Katowice  - Chrzanów - Kraków - Tarnów - Rzeszów - Jarosław - Radymno - Korczowa - granica państwa (w granicach woj. podkarpackiego – 145,6 km)
  • droga krajowa nr 9, klasy GP, relacji: Radom – Iłża - Ostrowiec Świętokrzyski - Opatów – Lipnik - Klimontów – Łoniów - Nagnajów - Kolbuszowa – Głogów Małopolski - Rzeszów – Babica – Lutcza - Domaradz - Miejsce Piastowe - Dukla – Barwinek - granica państwa (w granicach województwa podkarpackiego – 150 km)
  • droga krajowa nr 19, klasy GP, relacji: granica państwa – Kuźnica – Białystok –Siemiatycze – Międzyrzec Podlaski – Kock – Lubartów – Lublin – Kraśnik – Janów Lubelski – Nisko – Sokołów Małopolski – Rzeszów (w granicach woj. podkarpackiego – 63,1 km)
  • droga krajowa nr 28, klasy GP, G relacji: Zator - Wadowice – Rabka-Zdrój - Limanowa - Nowy Sącz – Gorlice - Jasło - Krosno - Sanok - Kuźmina - Bircza - Przemyśl - Medyka - granica państwa (w granicach woj. podkarpackiego – 145,4 km)                                                             
  • droga krajowa nr 73, klasy G, relacji: Wiśniówka - Kielce – Morawica -  Busko  Zdrój – Szczucin -  Dąbrowa Tarnowska - Tarnów - Pilzno - Jasło (w granicach woj. podkarpackiego – 35,9 km)
  • droga krajowa nr 77, klasy GP, G relacji: Lipnik - Sandomierz - Stalowa Wola -Leżajsk - Tryńcza - Jarosław - Radymno - Przemyśl (w granicach woj. podkarpackiego – 116,6 km)
  • droga krajowa nr 84, klasy G, relacji: Sanok - Lesko - Ustrzyki Dolne – Krościenko -granica państwa (w granicach woj. podkarpackiego – 50,2 km)

Drogi krajowe prowadzące do granic państwa: w Korczowej - DK 4, w Medyce - DK 28, w Krościenku - DK 84, DK 9 w Barwinku.

W ciągu dróg krajowych przez województwo podkarpackie przebiegają 2 drogi międzynarodowe, przecinające się w stolicy województwa - Rzeszowie, umożliwiające przemieszczanie się ze wschodu Europy na jej zachód oraz z północy na południe. Są to:

  • droga międzynarodowa E - 40 w ciągu drogi krajowej nr 4 - z Niemiec przez Wrocław, Kraków i Rzeszów na Ukrainę,
  • droga międzynarodowa E - 371 w ciągu drogi krajowej nr 9 - z Radomia przez Rzeszów na Słowację.

Rdzeń drogowy, obok autostrad, dróg ekspresowych i dróg krajowych, stanowią drogi wojewódzkie. Ich długość na terenie województwa podkarpackiego wynosiła wg stanu na 31.XII.2012 r.  - 1683,1 km.

Na podstawie danych GUS w Polsce w 2012 r. przybyło 228,2 km dróg publicznych w stosunku do 2011 r. Ich liczba wyniosła ponad 412 tys. km. Najwięcej dróg stanowiły drogi gminne (ponad 238,6 tys. km). Najwięcej dróg publicznych występowało w województwie mazowieckim – ponad 53 tys. km, stanowiąc prawie 13% dróg publicznych w kraju. Kolejnym województwem pod względem długości dróg w kraju było województwo wielkopolskie (ponad 40,2 tys. km) oraz województwo lubelskie (ponad 34 tys. km dróg). W województwie podkarpackim występowało w 2012 r. 19,2 tys. km dróg publicznych, stanowiąc zaledwie 4,7% dróg publicznych w kraju (13 miejsce). Najmniejszą długość spośród dróg publicznych w województwie podkarpackim posiadały drogi krajowe (nieco ponad 771 km), sytuując województwo na 15 miejscu w kraju, mniej dróg krajowych występowało jedynie w województwie świętokrzyskim (754 km). Najwięcej dróg, spośród dróg publicznych w województwie podkarpackim, stanowiły drogi gminne (ponad 10 tys. km).

 

Wykres. Drogi publiczne ogółem wg kategorii dróg i województw w 2012 r.

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. – suplement, GUS Warszawa 2013

 

Wykres. Drogi krajowe i drogi wojewódzkie w 2012 r.

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. – suplement, GUS Warszawa 2013

 

Wykres. Drogi powiatowe i drogi gminne w 2012 r.

 

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. – suplement, GUS Warszawa 2013

 

Ogółem na 100 km2 powierzchni w 2012 r. przypadało w Polsce 131,8 km dróg publicznych. Najwięcej w kraju dróg publicznych przypadało na 100 km2 w województwie śląskim – 207,3 km oraz małopolskim – 199,8 km. W województwie podkarpackim wskaźnik ten wynosił 107,7 km (13 miejsce w kraju) i był wyższy od wskaźnika w województwach: lubuskim (103,4 km), warmińsko-mazurskim (94,8 km) i zachodniopomorskim (86 km).

 

Mapa. Drogi publiczne ogółem na 100 km2 (w km) w 2012 r.

 

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. – suplement, GUS Warszawa 2013

 

Drogi publiczne utwardzone stanowiły w 2012 r. w naszym kraju 68,1% dróg publicznych ogółem,   na 100 km2 - 89,8 km.  Największy odsetek dróg o twardej nawierzchni stanowiły drogi krajowe, które w 99,9% były drogami utwardzonymi. Równie wysoki wskaźnik charakteryzował drogi wojewódzkie (99,8%). Drogi powiatowe utwardzone stanowiły 91,1% dróg powiatowych. Najmniej dróg o twardej nawierzchni występowało wśród dróg gminnych (zaledwie 49,7%). Najwięcej dróg o twardej nawierzchni na 100 km2 występowało w województwie śląskim (173,2 km) i małopolskim (159,2 km), najmniej w warmińsko-mazurskim (53,3 km) i lubuskim (59,5 km). W województwie podkarpackim drogi o twardej nawierzchni stanowiły 87,6 km na 100 km2 (10 miejsce w kraju).

 

Mapa. Drogi publiczne o twardej nawierzchni ogółem na 100 km2  w 2012 r. (km)

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. – suplement, GUS Warszawa 2013

 

W skali kraju odnotowano wyższą lokatę podkarpackiego w drogach gminnych o twardej nawierzchni, w porównaniu z lokatą ogółem długości dróg gminnych (na 9 z 12) w zakresie dróg powiatowych i wojewódzkich nastąpił spadek. W województwie podkarpackim drogi wojewódzkie były utwardzone w 99,6%, drogi powiatowe w 95,6%, a drogi gminne zaledwie w 67,3% (jednakże zdecydowanie w większym %, niż średnio w kraju).

Z danych właściwego Departamentu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie wynika, iż w 2011 r. długość rozbudowanych dróg wojewódzkich  (kat. 10t/oś) wyniosła 85,9 km. W 2012 r. długość przebudowanych dróg wojewódzkich wyniosła 23,4 km, a w 2013 r. 16,1 km.

Na podstawie danych GUS w 2012 r. na drogach publicznych w województwie podkarpackim zlokalizowanych było 2276 mostów i wiaduktów (5 miejsce w kraju) oraz 10 przepraw promowych (2 miejsce w kraju po wielkopolskim).

Na dostępność komunikacyjną wpływ ma również liczba pojazdów. Na podstawie danych GUS w 2012 r. w Polsce zarejestrowanych było 486 pojazdów samochodowych  na 1000 ludności. Najwięcej takich pojazdów – 546 na 1000 ludności przypadało w województwie wielkopolskim, najmniej w podlaskim – 421 i podkarpackim – 431. W województwie podkarpackim zarejestrowanych było najmniej, w przeliczeniu na 1000 ludności, samochodów ciężarowych (68 przy średniej dla kraju – 82), najwięcej natomiast w kraju występowało motocykli – 41 (przy średniej dla kraju - 29 na 1000 ludności). Powyżej średniej krajowej występowało w podkarpackim ciągników rolniczych (50 na 1000 ludności) i motorowerów (34 na 1000 ludności).

 

Wykres. Pojazdy samochodowe, ciągniki rolnicze i motorowery w przeliczeniu na 1000 ludności w 2012 r. (stan na 31.XII.)

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. , GUS Warszawa 2013

 

Z perspektywy województwa podkarpackiego szczególnie ważna jest dostępność do ośrodka wojewódzkiego - miasta Rzeszów oraz ośrodków subregionalnych (Krosna, Mielca, Przemyśla, Stalowej Woli i Tarnobrzega).

Obecna dostępność transportowa stolicy województwa do innych miast wojewódzkich jest daleko niezadowalająca. W układzie wschód – zachód poprawi się ona  po wybudowaniu autostrady A4.

Natomiast dojazd do centrum i na północ kraju będzie nadal utrudniony ze względu na opóźnienia w budowie planowanej drogi ekspresowej S - 19 i S – 74.

 

Wykres. Dostępność Rzeszowa z wybranych miast Polski

Źródło: Jan Friedberg „Dostępność terytorialna Polski wschodniej i korytarze krajowe wiążące ten region z Europą oraz prowadzące do dostępności przestrzennej wszystkich ośrodków powiatowych”. Warszawa 2008 r.

 

Badania tego wskaźnika prowadzono w ramach prac nad nową Koncepcją Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030, oddzielnie dla transportu drogowego i kolejowego.

 

Mapa. Dostępność drogowa do Warszawy w roku 2008

Źródło: Komornicki T., Śleszyński P., Siłka P., Stępniak M., ,,Wariantowa analiza dostępności w transporcie lądowym”, Warszawa 2008 r.

 

Wyniki te nie są już w pełni aktualne na terenie Polski zachodniej, ale w odniesieniu do województwa podkarpackiego nie mogły one ulec znaczącym zmianom (z uwagi na bark inwestycji na kierunku pomiędzy regionem a stolicą). Polska Południowo - Wschodnia należy do regionów o złej dostępności do Warszawy. Czas przejazdu samochodem z Warszawy do Rzeszowa przekracza 4,5 godziny, a do Sanoka 6 godzin.

 

3.1.2  Infrastruktura i sieć kolejowa zarówno w układzie powiązań zewnętrznych, jak i wewnątrzregionalnych

W systemie komunikacyjnym naszego kraju szczególne znaczenie odgrywa  transport kolejowy. Długość linii kolejowych ogółem w Polsce w 2012 r. wynosiła 20094 km, z których 19979 stanowiły linie kolejowe normalnotorowe (linie wąskotorowe występowały w wielkopolskim-69 km i w podkarpackim-46 km). Najwięcej linii kolejowych występowało w województwie śląskim – 2074 km i w wielkopolskim – 2061 km, najmniej w podlaskim – 700 km. W województwie podkarpackim takich linii było 1024 km (12 miejsce w kraju).

 

Mapa. Linie kolejowe eksploatowane* wg województw na 100 km2 (stan na 31. XII.2012 r.)

* Sieć PKP i innych podmiotów będących zarządcami sieci kolejowej. Podmioty te posiadały łącznie 362 km linii normalnotorowych (w 2011 r. – 388 km), w tym 60 km linii zelektryfikowanych (w 2011 r. – 63 km) oraz 115 km linii wąskotorowych (w 2011 r. 115 km)

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r., GUS Warszawa 2013

 

Spośród linii normalnotorowych w kraju, linie dwu i więcej torowe stanowiły długość 8717 km. Najwięcej linii o liczbie torów dwa i więcej występowało w wielkopolskim – 1155 km, najmniej w podlaskim – 107 km i podkarpackim – 323 km.

 

Wykres. Linie kolejowe normalnotorowe* wg województw (stan na 31.XII.2012 r.)

*Łącznie z szerokotorowymi, których długość w 2012 r. wynosiła 543 km (w 2011 r. – 543 km)

Opracowanie własne na podstawie: Transport-wyniki działalności w 2012 r. , GUS Warszawa 2013

                                                                                                     

Na podstawie danych GUS długość eksploatowanych linii kolejowych w kraju w 2012 r. wynosiła 20094 km i było to zmniejszenie w stosunku do 2011 r. o 134 km.  Zaledwie nieco połowę spośród eksploatowanych linii kolejowych stanowiły linie zelektryfikowane. W zakresie długości zelektryfikowanych eksploatowanych linii kolejowych zanotowano w 2012 r. zwiększenie o 40 km - do 11920 km.

 

Wykres. Długość eksploatowanych linii kolejowych ogółem (km), w tym zelektryfikowanych w 2011 r. i 2012 r.

Źródło: dane GUS

 

Długość eksploatowanych linii kolejowych w województwie podkarpackim wynosiła w 2011 r. 1024 km i w 2012 r. nie uległa zmianie. Eksploatowanych zelektryfikowanych linii było zaledwie 355 km linii, co stanowiło 34,6% eksploatowanych linii kolejowych na terenie województwa. Było to jedynie 3,99% wszystkich linii zelektryfikowanych w kraju. W 2012 r. przybyło na terenie województwa 10 km linii zelektryfikowanych (365 km).

Narodowa sieć kolejowa na terenie naszego kraju podlega zarządowi spółki PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Podstawowy rozstaw szyn stosowany przez PKP PLK wynosi 1435 mm. Istnieje również kilka linii szerokotorowych (1520 mm). Linie kolejowe dzielą się na linie o znaczeniu państwowym i linie pozostałe.

 

Mapa. Maksymalne prędkości rozkładowe na torach linii znaczenia państwowego (stan na 2010 r.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

 

W województwie podkarpackim występuje jedynie jedna linia kolejowa o znaczeniu międzynarodowych nr 91 (E30) relacji Kraków – Rzeszów – Medyka o prędkości rozkładowej do 160 km/h o długości 161,154 km należąca do III-go Paneuropejskiego Korytarza Transportowego Berlin/Drezno-Wrocław-Katowice-Kraków-Lwów-Kijów.

Ponadto na terenie regionu usytuowane są linie znaczenia państwowego o łącznej długości  376,945 km. Są to (na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wykazu linii kolejowych o znaczeniu państwowym (Dz.U. z 2013r., poz.569)):

  • Nr 25 Łódź Kaliska – Ocice
  • Nr 68 Lublin –  Przeworsk
  • Nr 71 Ocice – Rzeszów Główny
  • Nr 74 Sobów – Stalowa Wola Rozwadów
  • Nr 78 Sandomierz - Grębów
  • Nr 91 Kraków Główny Osobowy – Medyka – granica państwa
  • Nr 565 Charzewice – Stalowa Wola Rozwadów Towarowy

Przez teren naszego województwa przebiega ważna z punktu widzenia strategicznego linia szerokotorowa – Linia Hutnicza Szerokotorowa.

Punktem styku wymienionej linii z liniami normalnotorowymi jest stacja Wola Baranowska, gdzie możliwy jest przeładunek towarów importowanych z krajów za wschodnią granicą na wagony normalnotorowe.

LHS jest najdalej wysuniętą na zachód linią szerokotorową w Europie. Łączy ona kolejowe przejście graniczne polsko-ukraińskie Hrubieszów/Izow ze Śląskiem, gdzie w Sławkowie w Zagłębiu Dąbrowskim (25 km od Katowic) kończy swój bieg.

 

Mapa. Przebieg linii hutniczej szerokotorowej LHS na terenie województwa podkarpackiego

Źródło: PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa sp. z o.o.
 

Mapa. Linie kolejowe w województwie podkarpackim

Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie na podstawie: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

 

Mimo rozwiniętej sieci kolejowej w województwie podkarpackim brakuje bezpośredniego połączenia Rzeszowa z Warszawą.

 

Mapa. Dostępność kolejowa do Warszawy

Źródło: Komornicki T., Śleszyński P., Siłka P., Stępniak M., Wariantowa analiza dostępności w transporcie lądowym, Warszawa 2008 r.

 

Zgodnie z wynikami z roku 2008 wartości dla transportu kolejowego są podobne jak wartości dla transportu drogowego. Analiza wykonana była jednak wówczas w oparciu o możliwości techniczne infrastruktury (techniczne prędkości przyjmowane przez PKP PLK S.A.). Rzeczywisty najkrótszy czas przejazdu koleją ze stolicy do Rzeszowa wynosi, zgodnie z rozkładami jazdy spółek PKP, 6 godzin i 36 minut (z obligatoryjną przesiadką w Krakowie, co powoduje, że długość trasy wynosi aż 451 km) (Komornicki T., Śleszyński P., Siłka P., Stępniak M., Wariantowa analiza dostępności w transporcie lądowym, Warszawa 2008 r.).      

            Dane z 2011 r. skracają czas podróży z Rzeszowa do Warszawy, ale jest to i tak prawie 6,5 godz. przy czym przejazd do Krakowa to prawie 4 godziny.

              

Tabela. Dojazd koleją z Rzeszowa (stan na 2011 r.)

Źródło: PKP

 

Tabela. Dojazd koleją do Rzeszowa (stan na 2011 r.)

Źródło: PKP

 

Prowadzone inwestycje i remonty na liniach kolejowych mają wpływ na czas przejazdu koleją, zarówno w relacjach poza województwem, jak i wewnątrz województwa. 

 

Tabela. Czas dojazdu koleją

Źródło: PKP

 

Tabela. Czas dojazdu koleją

Źródło: PKP

 

Stan techniczny linii kolejowych na terenie województwa podkarpackiego jest niezadowalający z wyjątkiem linii nr 71 Ocice – Rzeszów, na której to linii od 2006 roku przeprowadzono prace rewitalizacyjne. Zaowocowały one podniesieniem prędkości rozkładowej na odcinku od Ocic do Rzeszowa - do 120 km/h.

Linia nr 91 Kraków - Medyka usytuowana w ciągu korytarza (E30) obecnie jest modernizowana w celu przystosowania do prędkości 160 km/h na odcinku Kraków – Rzeszów. Na odcinku Rzeszów – Granica Państwa planowana jest rewitalizacja której efektem będzie przywrócenie prędkości konstrukcyjnej 120 km/h.

 

Przewóz osób

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego (Źródło: Transport: wyniki działalności w 2011 r.: GUS, Warszawa 2012) w 2010 roku bilans przewozów pasażerskich transportem kolejowym przedstawiał się następująco: z kraju wyjechało 258,55 mln osób (odprawionych pasażerów), zaś przybyło 258,97 mln pasażerów. Przewozy wewnątrz województw to 206,87 mln pasażerów, zarówno wśród wyjazdów jak i przyjazdów.

W podziale na województwa: z województwa podkarpackiego wyjechało w 2010 r. 4, 93 mln osób (odprawionych pasażerów), w tym przewozy wewnątrz województwa to 3,25 mln  pasażerów. Spośród wyjazdów poza województwo, za granicę wyjechało 32 tys. osób. Na teren województwa przybyło 4, 89 mln osób (przyjazdy) z których przewozy wewnątrz województwa to 3,25 mln  pasażerów, a z zagranicy – 27 tys. osób.

Porównując wyjazdy transportem kolejowym z terenu województwa podkarpackiego z wyjazdami z pozostałych województw zauważa się niewielkie wykorzystywanie transportu kolejowego. Wśród wszystkich odprawionych pasażerów wyjeżdzających koleją z województw, pasażerowie z województwa podkarpackiego stanowili zaledwie 1,91%. Mniej osób korzystało z transportu kolejowego jedynie w województwie podlaskim (1,13%) i lubuskim (1,26%). Najwięcej pasażerów korzystało przy wyjazdach z transportu kolejowego w województwie mazowieckim (29,6% spośród ogółu pasażerów wyjeżdżających koleją z województw) i pomorskim (19,22%).

 

Wykres. Ilość odprawionych pasażerów (wyjazdy) transportem kolejowym, w tym przewozy wewnątrz województwa w 2010 r. ogółem (w mln)

Źródło: dane GUS

                                                                                                      

Spośród wyjazdów transportem kolejowym w 2010 r., z wyjazdów wewnątrz województwa podkarpackiego skorzystało 3,25 mln osób, co stanowiło zaledwie 1,57% wyjazdów wewnątrz wszystkich województw. Mniej stanowiły jedynie wyjazdy z terenu województwa świętokrzyskiego (0,51%) oraz podlaskiego i lubuskiego (po 0,93%). Najczęściej w wyjazdach wewnątrz województwa z transportu kolejowego korzystali pasażerowie z terenu województwa mazowieckiego (32,54% spośród wyjazdów wewnątrz województw) oraz pomorskiego (22,52%).

 

Wykres. Ilość odprawionych pasażerów (wyjazdy) transportem kolejowym – przewozy wewnątrz województwa w 2010 r. (w mln)

Źródło: dane GUS

 

3.1.3 Drogowe  powiązania  komunikacyjne miast powiatowych między sobą oraz z Rzeszowem

Ważnym elementem umożliwiającym rozprzestrzenianie się procesów rozwojowych oraz integrację regionu w wymiarze gospodarczym, jak i rynków pracy, jest dostępność komunikacyjna w ruchu drogowym do Rzeszowa oraz pomiędzy miastami powiatowymi.

Obecnie realizowane inwestycje wzmacniają w pierwszej kolejności centralne pasmo rozwojowe województwa (Dębica – Rzeszów – Jarosław – Przemyśl), w drugiej kolejności miasta zaliczone jako bieguny wzrostu położone na północy województwa (Stalowa Wola, Tarnobrzeg, Mielec), a dopiero w trzeciej znajdujące się na południowej osi równoleżnikowej (Gorlice - Sanok), tj. Jasło, Krosno, Sanok, Ustrzyki Dolne. Słaba dostępność w skali kraju jest i pozostanie barierą dla rozwoju Krosna Sanoka i Leska.

Dostępność transportowa wewnątrz województwa, mierzona odległością i czasem dojazdu z miast powiatowych do Rzeszowa wskazuje na utrudnioną dostępność szczególnie Ustrzyk Dolnych, Leska i Lubaczowa.

 

Wykres. Dostępność (w km) Rzeszowa dla miast powiatowych województwa podkarpackiego

Źródło: Jan Friedberg ,,Dostępność terytorialna Polski wschodniej i korytarze krajowe wiążące ten region z Europą praz prowadzące do dostępności przestrzennej wszystkich ośrodków powiatowych”. Warszawa 2008 r.

 

Czas podróży z Rzeszowa do miast powiatowych jest nieco krótszy, niż dojazd do Rzeszowa. Jednakże analogicznie najdłużej trwa podróż z Rzeszowa do Ustrzyk Dolnych, Leska  i Lubaczowa.

 

Wykres. Dostępność (w min.) Rzeszowa do miast powiatowych województwa podkarpackiego

Źródło: Jan Friedberg ,,Dostępność terytorialna Polski wschodniej i korytarze krajowe wiążące ten region z Europą praz prowadzące do dostępności przestrzennej wszystkich ośrodków powiatowych”. Warszawa 2008 r.

 

W ekspertyzie wykonanej przez PAN, pod kierunkiem dr hab. Tomasz Komornickiego na potrzeby aktualizacji Strategii rozwoju województwa podkarpackiego wyznaczono dostępność czasową do Rzeszowa, wybranych miast - biegunów wzrostu oraz do wszystkich miast powiatowych w roku 2012. Wynika z niej, iż dostępność do Rzeszowa zachowuje w chwili obecnej układ koncentryczny, co wiąże się z brakiem dróg szybkiego ruchu (sytuacja ta zmieni się znacząco po otwarciu autostrady A4 na pełnej długości).

Jednocześnie dostępność do stolicy regionu z jego obszarów peryferyjnych jest trzeba słaba. Dotyczy to w szczególności Bieszczad (gmina Lutowiska) oraz z krańców północno - wschodnich (powiat lubaczowski). Spośród wybranych miast - biegunów wzrostu w obrębie izochrony 60 minut od Rzeszowa znajduje się Dębica, Jarosław oraz Krosno. W przypadku większości pozostałych miast czas dojazdu zawiera się w przedziale 60 - 90 minut. Najgorsza sytuacja występuje w Przemyślu oraz w Sanoku (ponad 90 minut).

 

Mapa. Czasowa dostępność przestrzenna Rzeszowa, 2012 r. (lewa mapa), Czasowa dostępność przestrzenna wybranych biegunów wzrostu, 2012 r. (prawa mapa)

Źródło: ,,Charakterystyka systemu osadniczego województwa podkarpackiego z identyfikacją biegunów wzrostu oraz wyróżnieniem obszarów funkcjonalnych na poziomie regionalnym i lokalnym”. Polska Akademia Nauk, Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, Warszawa 2012 r.

 

Na szczególną uwagę zasługuje układ dostępności drogowej do wybranych biegunów wzrostu przeanalizowany również w ww. ekspertyzie. Jako najważniejszą uznać należy izochronę 60 minut, która w literaturze najczęściej utożsamiana jest z zasięgiem lokalnego rynku pracy. Większa część terytorium województwa znajduje się w obrębie godzinnego dojazdu do najbliższego bieguna wzrostu. Poza nim położone są obszary górskie (Bieszczady na południe od Jeziora Solińskiego i przygraniczne fragmenty Beskidu Niskiego) oraz obrzeża północno - wschodnie województwa (między Lubaczowem a granicą województwa lubelskiego). Bliski izochronie 60 minut jest także Leżajsk wraz z najbliższą okolicą. Istniejąca sytuacja może być też podstawą dla rekomendacji o potrzebie inwestycji infrastrukturalnych łączących Lubaczów i Leżajsk z sąsiednimi biegunami wzrostu.

Ponadto w regionie zauważalny jest koncentryczny obszar o relatywnie gorszej (45 - 60 minut) dostępności do biegunów wzrostu, położony wokół MOF Rzeszów - Łańcut. Najbardziej rozległy przestrzennie jest on na kierunku południowo - wschodnim od stolicy województwa (okolice Dynowa). Strefa ta może wymagać lepszego skomunikowania transportowego z Rzeszowem.

O ile czas dojazdu do biegunów wzrostu musi być rozpatrywany głównie w kontekście rynków pracy, to czas podróży do najbliższego miasta powiatowego jest pośrednią miarą dostępności do usług pożytku publicznego (takich jak szpitale, szkoły średnie, ośrodki pomocy społecznej, urzędy pracy, placówki kultury, administracja np. skarbowa) i do usług otoczenia biznesu (wsparcie dla małej i średniej przedsiębiorczości). W niektórych typach usług (szkolnictwo, służba zdrowia), przyjmowanym standardem jest tu nawet izochrona 30 minut.

Rozkład ośrodków powiatowych w województwie podkarpackim nawiązuje do jego sieci osadniczej i tym samym ma charakter pasmowy. Czas dojazdu do miast powiatowych nie przekracza pół godziny na całym obszarze pasów równoleżnikowych Dębica – Rzeszów -Przemyśl oraz Jasło - Krosno - Ustrzyki Dolne. Z reguły niższy od tej wartości jest on także w całej zachodniej i północno - zachodniej części regionu. Standard pozostaje nie spełniony w górach (Beskid Niski, Bieszczady), w strefie pomiędzy obydwoma pasami równoleżnikowymi (od Błażowej przez Dynów po granice z Ukrainą), na północnym -wschodzie (na północ i zachód od Lubaczowa, a także na wschód od Radymna), a ponadto lokalnie przy granicy z województwem małopolskim (między Dębicą a Jasłem) oraz na północ od Stalowej Woli.

Tylko niektóre z wymienionych obszarów wymagają wsparcia w postaci poprawy infrastruktury drogowej i/lub lokalizacji niektórych placówek usługowych w miejscowościach nie będących ośrodkami powiatowymi. W wielu wypadkach słaba dostępność dotyczy obszarów bezludnych, lub prawie bezludnych (Bieszczady, Beskid Niski, teren na południe od Przemyśla).

 

Mapa. Czasowa dostępność przestrzenna miast powiatowych – 2012 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: ,,Charakterystyka systemu osadniczego województwa podkarpackiego z identyfikacja biegunów wzrostu oraz wyróżnieniem obszarów funkcjonalnych na poziomie regionalnym i lokalnym”. Polska Akademia Nauk, Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, Warszawa 2012 r.

 

W rzeczywistości istotnym problemem jest dostępność biegunów wzrostu i miast powiatowych w transporcie publicznym. Teoretycznie transport autobusowy może funkcjonować w całej uwzględnianej w badaniu sieci drogowej. Nie jest to jednak stan faktyczny. Dostępność obszarów wiejskich może być dobra w transporcie indywidualnym, podczas, gdy osoby nie dysponujące własnym pojazdem (ludność starsza, uczniowie szkół, niepełnosprawni) nie są w stanie dojechać do stosunkowo blisko położonych ośrodków.

Wewnętrzną dostępność komunikacyjną Rzeszowa i wybranych miast – biegunów wzrostu z wykorzystaniem środków komunikacji zbiorowej (na podstawie analiz średniego czasu podróży z innych gmin branych pod uwagę podczas procesu wyznaczania Miejskich Obszarów Funkcjonalnych MOF) przedstawiają poniższe mapy sporządzone przez Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie.

W analizie wskaźnika średniego czasu podroży pominięto gminy nie posiadające bezpośredniego połączenia z miastem Rzeszów i pozostałymi ośrodkami.

 

Mapa. Dostępność komunikacyjna transportem zbiorowym Rzeszowa oraz wybranych biegunów wzrostu – miast subregionalnych wskazanych w KPZK 2030.

Źródło: Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie

 

Szczególną rolę w komunikacji odgrywa komunikacja miejska. Ogółem w 2012 r. komunikacją miejską w Polsce przewieziono blisko 3867 mln pasażerów. Najwięcej pasażerów przewieziono w województwie mazowieckim (ponad 1021 mln), najmniej w opolskim (25,5 mln). W województwie podkarpackim komunikacją miejską w 2012 r. przewieziono 48,2 mln pasażerów i był to znaczny spadek w stosunku do 2011 r. Na podstawie danych GUS liczba pasażerów komunikacji miejskiej ogółem w województwie podkarpackim w 2011 r. wyniosła 54 mln.

W 2012 r.w województwie mazowieckim zarejestrowano również największą w kraju liczbę miejsc w wozach (442,2 tys. miejsc). Dziesięciokrotnie mniej niż w mazowieckim zarejestrowano miejsc w wozach w województwie podkarpackim (41,2 tys.).

Tabor w komunikacji miejskiej był najbardziej eksploatowany w województwie małopolskim (na 1 tys. miejsc przewieziono blisko 2,6 mln pasażerów). Biorąc pod uwagę pojemność taboru i liczbę przewiezionych w 2012 r. pasażerów daje się zauważyć w województwie podkarpackim najmniejsze w kraju korzystanie z taboru komunikacji miejskiej (na 1 tys. miejsc przewieziono 1,1 mln pasażerów w roku).

 

Wykres. Pojemność taboru i przewozy pasażerów komunikacją miejską* w 2012 r.

*Przedsiębiorstw i zakładów komunikacji miejskiej o liczbie pracujących powyżej 9 osób
Opracowanie własne na podstawie: Transport. Wyniki działalności w 2012 r., GUS Warszawa 2013 r.

 

Liczba pojazdów, jak również stan dróg mają wpływ na bezpieczeństwo poruszania się po drogach. Na podstawie pomiarów ruchu wykonywanych przez GDDKiA, średni wzrost natężenia ruchu drogowego na drogach krajowych w latach 2005 -2010 o około 19 % - do 9611 poj./dobę (10 miejsce na 16 województw). Tak szybko rosnące natężenie ruchu wpływa bezpośrednio na powoli wyczerpującą się przepustowość dróg oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Największe natężenie ruchu samochodowego (powyżej 10 - 15 tyś. poj./dobę) na drogach krajowych województwa zanotowano na drodze nr 4 z Rzeszowa w kierunku Krakowa i Przemyśla, na drodze nr 9 z Rzeszowa w kierunku Warszawy oraz nr 28 Jasło – Krosno -Sanok.

Ruch na drogach wojewódzkich, łączących Dębicę z Mielcem i Tarnobrzegiem, Domaradz – Brzozów – Sanok oraz Rzeszów – Tyczyn był jednak prawie równie intensywny.

Wyniki Generalnego Pomiaru Ruchu 2010 wskazują 20% wzrost ruchu na drogach wylotowych z Rzeszowa w odniesieniu do wyników z roku 2005. Największy wzrost natężenia ruchu zanotowano na kierunku północ - południe, na odcinkach dróg:

  • nr 19 - odcinek Stobierna - Rzeszów – 31%;
  • nr 9 - Rzeszów - Babica – 28%;
  • nr 19 - Sokołów Młp.- Stobierna – 27%;
  • nr 9 - Kolbuszowa - Głogów Młp. – 27%;
  • nr 9 - Głogów Młp. - Rzeszów –25%.

 

Mapa. Średniodobowe natężenie ruchu pojazdów silnikowych na drogach krajowych i wojewódzkich w 2010 r.

Źródło: Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie na podstawie: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

 

Na podstawie danych GUS w 2012 r. odnotowano ponad 37 tys. wypadków drogowych, co stanowiło 14,9 wypadków na 10 tys. pojazdów silnikowych. Najwięcej wypadków drogowych odnotowano w województwie śląskim (ponad 4,6 tys.) i województwie mazowieckim (prawie 4,5 tys.), najmniej w podlaskim (767). Województwo podkarpackie sklasyfikowano pod względem liczby wypadków drogowych na 8 miejscu w kraju (1,8 tys.), a pod względem ofiar śmiertelnych w tych wypadkach na miejscu 9 (184 ofiary śmiertelne, co stanowiło 8,6 na 100 tys. ludności).

 

Wykres. Wypadki drogowe z udziałem nietrzeźwych uczestników ruchu i ich skutki w 2012 r.

Opracowanie własne na podstawie: Transport. Wyniki działalności w 2012 r., GUS Warszawa 2013

 

Jednakże biorąc pod uwagę wypadki śmiertelne z udziałem nietrzeźwych uczestników ruchu, udział śmiertelnych ofiar w ogólnej liczbie ofiar śmiertelnych był w 2012 r. w województwie podkarpackim najwyższy w kraju i wynosił - 25,5 najniższy natomiast w województwie małopolskim (10,7) i opolskim (11,0).

 

Wykres. Wypadki drogowe z udziałem nietrzeźwych uczestników ruch – udział  śmiertelnych ofiar wypadków w ogólnej liczbie ofiar śmiertelnych w 2012 r. (%)

Opracowanie własne na podstawie: Transport. Wyniki działalności w 2012 r., GUS Warszawa 2013

 

            Według danych GUS liczba ofiar śmiertelnych w wypadkach drogowych na 100 tys. pojazdów (Polska=100) wynosiła w 2011 r. 105% średniej krajowej, tj. 18,13. W roku 2012r . wskaźnik ten zmalał do 14,46. W skali kraju wartość wskaźnika zmalała z 17,34 w 2011 r. do 14,38 w 2012 r.

 

Wykres. Liczba ofiar śmiertelnych w wypadkach drogowych na 100 tys. pojazdów w 2011r. i w 2012 r.

 

3.1.4. Port Lotniczy Rzeszów – Jasionka oraz wyspecjalizowane lotniska lokalne

 

W skład systemu cywilnych portów lotniczych w Polsce, wykorzystywanych do transportu pasażerskiego, wchodzi 11 portów lotniczych – Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kraków, Łódź, Poznań, Rzeszów, Szczecin, Warszawa, Wrocław i Zielona Góra - z dominującym portem stołecznym oraz 10 portami regionalnymi.

                                                             

Mapa. Porty lotnicze w Polsce w 2011 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Polskie_porty_lotnicze

Na podstawie danych GUS w 2012 r. w 11 portach lotniczych w Polsce odprawiono ponad 3,5 mln pasażerów w ruchu krajowym. W stosunku do 2011 r. był to wzrost o ponad 1,2 mln pasażerów. W ruchu zagranicznym również odnotowano wzrost w porównaniu z 2011 r. jednakże nie tak znaczny (z blisko 19,5 mln pasażerów w 2011 r. do nieco ponad 20,1 mln) jak w przypadku ruchu krajowego. Najwięcej pasażerów zanotowało lotnisko w Warszawie – ponad 1,5 mln w ruchu krajowym i ponad 8 mln pasażerów w ruchu zagranicznym. Na lotnisku Rzeszów – Jasionka w 2012 r. odprawiono w ruchu krajowym ponad 140 tys. pasażerów (7 miejsce w kraju), a w ruchu zagranicznym ponad 423 tys. (8 miejsce w kraju). Łącznie w 2011 r. obsłużono w porcie Rzeszów- Jasionka 491,3 tys. osób, a w 2012 r. 564,8 tys.

 

Wykres. Krajowy ruch pasażerów w portach lotniczych  w 2012 r.

Opracowanie własne na podstawie: Transport. Wyniki działalności w 2012 r., GUS Warszawa 2013

 

Wykres. Zagraniczny ruch pasażerów w portach lotniczych w 2012 r.

Opracowanie własne na podstawie: Transport. Wyniki działalności w 2012 r., GUS Warszawa 2013

 

Na terenie województwa podkarpackiego znajduje się sześć lotnisk wpisanych do rejestru lotnisk cywilnych prowadzonego przez Urząd Lotnictwa Cywilnego. 

 

Tabela. Rejestr lotnisk cywilnych na terenie województwa podkarpackiego (stan na VI.2014 r.)

Źródło: Urząd Lotnictwa Cywilnego

 

Port lotniczy Rzeszów – Jasionka

Największe spośród lotnisk – Rzeszów – Jasionka, znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie stolicy regionu i pełni bardzo istotną rolę komunikacyjną dla mieszkańców Polski Południowo – Wschodniej. I jest wpisane do europejskiej sieci transportowej TEN-T (sieć kompleksowa).

Po przeprowadzeniu wielu inwestycji w ostatnich latach (nowy terminal pasażerski, hangary z płytą postojowa, wieża kontroli lotów, systemy nawigacyjne i ratownicze) lotnisko aktualnie jest wizytówką regionu i jego oknem na świat. Nowo wybudowany w 2012 r. terminal pasażerski,  umożliwił wzrost przepustowości portu do 1,5 mln pasażerów rocznie. W ciągu godziny można odprawić w nim 700 podróżnych

Dynamika wzrostu ruchu pasażerskiego za okres 2009-2011 była jedną z najwyższych w kraju, i wyniosła aż 28,1%. Port obsługuje połączenia realizowane przez linie lotnicze: Ryanair, PLL LOT, Lufthansa i Jet Air, na trasach krajowych i zagranicznych.

 

Lotnisko Mielec

Zarządzający - „PZL- Mielec” CARGO Sp. z o.o. z siedzibą w Mielcu. Lotnisko wpisane do rejestru lotnisk cywilnych, jako lotnisko cywilne użytku publicznego o kodzie referencyjnym 4B, przeznaczone do startu i lądowań samolotów i szybowców. Na terenie lotniska zorganizowane jest przejście graniczne, w związku z czym posiada ono status lotniska międzynarodowego.

Lotnisko Mielec EPML jest lotniskiem lokalnym położonym na terenach Specjalnej Strefy Ekonomicznej/SSE/ EURO -  PARK Mielec i świadczy usługi dla firm znajdujących się w SSE. Na lotnisku nie jest prowadzona obsługa regularnych przewozów lotniczych.

 

„Rzeszów” EPRJ

Ośrodek Kształcenia Lotniczego jest samodzielną pozawydziałową jednostką organizacyjną Politechniki Rzeszowskiej. Zasadniczym celem działalności Ośrodka jest lotnicze szkolenie studentów Politechniki Rzeszowskiej na kierunku dyplomowania „pilotaż”, którzy teoretyczny program studiów realizują na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa, a praktyczne szkolenia lotnicze odbywają w Ośrodku. 

 

Lotnisko Krosno

Zarządzającym lotniskiem jest Gmina Krosno reprezentowana przez Prezydenta Miasta Krosna.

W chwili obecnej lotnisko Krosno nie dysponuje utwardzoną drogą startową. Lotnisko posiada pole wzlotów o nawierzchni trawiastej, na którym wyznaczonych jest pięć pasów startowych. Lotnisko jest wykorzystywane w celach sportowych, szkoleniowych oraz jako zaplecze dla firm produkujących i serwisujących statki powietrzne. W 2011 r. z lotniska w Krośnie wykonano 7533 loty. W 2011 r. lotnisko nie obsługiwało ruchu pasażerskiego.

 

EPST - Turbia k/Stalowej Woli

Zarządzający (formalnie) - Aeroklub Polski; Główny użytkownik - Aeroklub Stalowowolski. Jest to lotnisko sportowe o łącznej powierzchni 54 ha. Stale wykorzystywane jest do lotów szkoleniowych oraz treningowych dla sekcji szybowcowej, samolotowej, balonowej, motolotnie oraz paralotnie. Z lotniska korzystają również w razie potrzeby samoloty przeciwpożarowe, śmigłowce sanitarne, incydentalnie loty dyspozycyjne.

 

Lotnisko Iwonicz

Zarządzającym lotniskiem jest Aeroklub Polski. Lotnisko prowadzi niezorganizowany ruch turystyczny i szkoleniowy.

W województwie podkarpackim funkcjonują także lądowiska nie ujęte w ewidencji, zlokalizowane min. w miejscowościach: Bezmiechowa, Krajna w gminie Bircza, Monastarzec, Dźwiniacz Dolny, Weremień, Teleśnica, Oszwarowa, Krosno, Smolnik k. Komańczy, Czeluśnica, Tuszów Narodowy, Stara Wieś, Krzywa oraz lądowiska dla śmigłowców: Huwniki i Sanok. Lądowiska dysponują drogami startowymi o nawierzchni trawiastej, o zróżnicowanych wymiarach. Część z nich pełni rolę lądowisk sanitarnych z możliwością lądowania śmigłowców ratowniczych. Ze względu na parametry dróg startowych lądowiska wykorzystywane są do przyjmowania samolotów ultralekkich, motolotni, paralotni oraz śmigłowców. Korzystają z nich również modelarze oraz firmy produkujące BSL-e (bezpilotowe statki latające).

W województwie podkarpackim funkcjonują także lądowiska wielofunkcyjne ujęte w ewidencji Urzędu Lotnictwa Cywilnego (dane na wrzesień 2012 r.), zlokalizowane w miejscowościach: Bezmiechowa (zarządzający Politechnika Rzeszowska), Laszki (zarządzający Aeroklub Ziemi Jarosławskiej) oraz lądowiska sanitarne z możliwością lądowania śmigłowców ratowniczych w Sanoku, Przemyślu, Rzeszowie, Mielcu.

 

Mapa. Lotniska i lądowiska w województwie podkarpackim (stan na 2012 r.)

Źródło: Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie

 

Lądowiska wielofunkcyjne dysponują drogami startowymi o nawierzchni trawiastej, o zróżnicowanych wymiarach, wykorzystywane są do przyjmowania samolotów ultralekkich, motolotni, paralotni oraz  śmigłowców. Korzystają z nich również modelarze oraz firmy produkujące BSL-e (bezpilotowe statki latające).

 

-----------------------------------

 

 

 

Aktualizacja wskaźników „Strategii rozwoju województwa – Podkarpackie 2020